Berichten geplaatst onder 'Contracten en algemene voorwaarden'
05-02-2010
Oneerlijke handelspraktijken online: een belangrijk punt waarop de Consumentenautoriteit zich de komende twee jaar zal gaan richten. Bijzondere aandacht krijgen online reclame voor sms-diensten en doorverkoop van toegangsbewijzen en concertkaarten. Verder zullen online datingsdiensten en bedrijven die reclame maken via sociale netwerksites onder de loep worden genomen. Ook alle andere online ondernemers die zich op consumenten richten moeten zich uiteraard aan de regels over oneerlijke handelspraktijken houden.
Als ondernemingen zich niet aan de regels over oneerlijke handelspraktijken houden kan de CA (of in geval van financiële diensten de Autoriteit Financiële Markten) een administratieve boete van maximaal € 450.000 euro of een last onder dwangsom opleggen. Dit gebeurt ook werkelijk: in 2009 werden aanbieders van SMS-diensten beboet met tonnen aan boetes.
Van een oneerlijke handelspraktijk is sprake indien u de consument op zo een manier benadert, dat hij op oneerlijke wijze wordt of kan worden beïnvloed in zijn afweging om wel of geen overeenkomst met u aan te gaan. U kunt daarbij bijvoorbeeld denken aan het niet of onvoldoende duidelijk vermelden van bijkomende kosten in de prijs, het weglaten van belangrijke informatie over het product en agressieve werving van nieuwe klanten.
In de wet staan, naast de algemene regels over oneerlijke handelspraktijken, ook twee zwarte lijsten. Op deze lijsten zijn misleidende en agressieve handelspraktijken opgenomen die in alle gevallen als oneerlijk worden aangemerkt. Voorbeelden daarvan zijn:
- beweren dat u gebonden bent aan een gedragscode en daarnaar te handelen indien dit niet het geval is;
- een keurmerk voeren terwijl u daarbij niet bent aangesloten;
- het vermelden dat een product gratis is terwijl dit niet het geval is;
- wettelijke rechten van de consument voorstellen als een onderscheidend kenmerk van uw aanbod; en
- beweren dat een product slechts gedurende zeer korte tijd beschikbaar is of zeer korte tijd tegen een bepaalde prijs beschikbaar is om zo de consument snel te laten beslissen zonder dat hij daar over kan nadenken, terwijl dit niet waar is.
Het is niet nodig dat u als online aanbieder bewust de consument misleidt, ook als u per abuis onvoldoende informatie plaatst op de website en de consument daardoor wordt misleidt kan er sprake zijn van een oneerlijke handelspraktijk. Het is daarom van belang om goed in de gaten te houden of de informatie die op uw website te vinden is of die u vermeldt in online reclame voldoende duidelijk is en de consument niet kan misleiden. ICTRecht kan uw website hierop controleren.
27-11-2009
De European Union Secondary Ticketing Association (EUSTA) heeft, in samenwerking met de Consumentenautoriteit en het Ministerie van Economische zaken, een gedragscode in het leven geroepen om misstanden op de secundaire ticketmarkt tegen te gaan. Aangesloten marktpartijen komen in aanmerking voor een keurmerk als zij zich conformeren aan de gedragsregels die zijn opgesteld. Op deze wijze hopen de initiatiefnemers meer bescherming aan consumenten te kunnen bieden dan nu het geval is en de ticketmarkt transparanter te maken.
Naast een aantal algemene bepalingen waar webwinkels sowieso wettelijk aan moeten voldoen (m.b.t. persoonsgegevens, het bestelproces, een deugdelijke klachtenprocedure e.d.), bevat deze gedragscode een aantal specifieke bepalingen. Belangrijke do’s en don’ts van de gedragscode op een rijtje :
DO’s:
Informatieplicht Bij het aanbieden van de kaartjes op de site moet vermeld staan dat de verkoop voor het evenement via de officiële verkoopkanalen is begonnen.
De oorspronkelijke prijs van de toegangskaarten moet erbij staan of er dient duidelijk worden gemaakt dat het om doorverkoop gaat. In het laatste geval moet de consument gewezen worden op de mogelijkheid de oorspronkelijke prijs op te vragen.
Plaatsbepaling Als wederverkoper van tickets dien je al voor de bestelling de plaatsbepaling van het toegangskaartje kenbaar te maken. Het moet voor de consument duidelijk zijn op welke plaats hij recht heeft.
Garantie Als de overeenkomst niet wordt nagekomen of het toegangsbewijs geeft geen toegang aan het evenement (wat niet te wijten is aan de koper) dan dient de koper 120% van de overeengekomen prijs terug te krijgen. In het geval het evenement niet doorgaat krijgt de koper 100% terug van de overeengekomen prijs.
Voorwaarden Ieder aangesloten lid neemt de algemene levervoorwaarden van EUSTA integraal over op zijn website.
DON’Ts:
Misleidende informatie De indruk wekken een officieel verkooppunt te zijn van een evenement of beweren dat de toegangskaarten bij de primaire verkoopkanalen zijn uitverkocht is niet toegestaan.
De leden hebben tot 1 januari 2010 de tijd om hun bedrijfsvoering in overeenstemming te brengen met de bepalingen van de gedragscode. De gehele gedragscode kunt u hier lezen.
Wetsvoorstel
In de tussentijd wordt er in de Tweede Kamer druk vergaderd over het initiatiefwetsvoorstel ‘doorverkoop toegangskaarten’. SP-kamerlid Gerkens en CDA-kamerlid van Vroonhoven willen dat er geen winst meer mag worden gemaakt met het doorverkopen van toegangskaarten. Zij hopen op deze wijze woekerwinsten tegen te gaan . Uit een op 23 november verschenen onderzoek van de Universiteit van Groningen wordt echter het beeld van woekerwinsten en louche handelaren bijgesteld. Volgens de onderzoekers zijn er in Nederland geen dominante partijen die de markt ontwrichten, en komt slechts 3,7% van de toegangskaartjes op de secundaire ticketmarkt terecht.
10-10-2009
Sinds vorige week is de wet rond ongevraagde mail aangescherpt: u dient van alle ontvangers (zakelijk of particulier) voorafgaande en expliciete toestemming te hebben voordat u ze mag mailen met reclame, persberichten of nieuwsbrieven. Nu denkt u misschien, “dat is geregeld in onze algemene voorwaarden” of “dat kunnen mensen nalezen in de privacystatement”, maar dat is niet genoeg. Zo’n indirecte toestemming is niet rechtsgeldig en kan u op een fikse boete komen te staan.
De telecommunicatiewet eist namelijk expliciete (ondubbelzinnige) toestemming van de ontvanger. Kort gezegd betekent dat dat u een aanvinkvakje moet tonen met als tekst “Ik wil graag de nieuwsbrief ontvangen”. Pas als dat vakje is aangekruist, mag u het e-mailadres op de verzendlijst van die nieuwsbrief zetten.
Die tekst moet expliciet zijn over waar men toestemming voor geeft. In het voorbeeld hierboven is er toestemming voor de nieuwsbrief, maar daarmee nog niet voor persberichten of aanbiedingen voor nieuwe producten. Wilt u ook die twee soorten berichten versturen, dan moeten er dus twee extra aanvinkvakjes bij komen.
Het is daarbij onvoldoende om alle soorten berichten op te noemen in uw privacystatement of algemene voorwaarden en dan één aanvinkvakje te tonen met “Ik aanvaard de privacystatement” of “Ik ga akkoord met de algemene voorwaarden”. Uit zo’n akkoord blijkt namelijk niet dat men ook werkelijk zich op de nieuwsbrief wil abonneren of persberichten wil ontvangen.
Mocht u in uw algemene voorwaarden hier nog teksten over hebben staan, zorg er dan zo snel mogelijk voor dat er ook expliciete aanmeldmogelijkheden voor komen.
29-09-2009
Elk zichzelf respecterend ICT-bedrijf heeft algemene voorwaarden. Sommige bedrijven denken echter dat die voorwaarden pas “rechtsgeldig” zijn als ze bij de Kamer van Koophandel (of de rechtbank) gedeponeerd zijn. Dat is echter niet zo. Zolang u de voorwaarden gewoon bij elke offerte meestuurt, zijn ze van toepassing op het contract.
Algemene voorwaarden zijn bedoeld als aanvulling op contracten. Hierin worden de algemene zaken geregeld, de zaken die buiten de kern van de overeenkomst vallen. Denk bijvoorbeeld aan het offertetraject, aansprakelijkheid, intellectueel eigendom en andere zaken die voor ieder contract belangrijk zijn maar op zich niet essentieel.
Hoofdregel uit de wet is dat algemene voorwaarden van toepassing zijn op het contract wanneer u ze voor of bij het sluiten van het contract (de aanvaarding) aan de wederpartij beschikbaar heeft gesteld. Dat betekent dat u ze echt als stuk papier of als PDF moet meesturen als u een offerte of concept-overeenkomst stuurt naar uw klant of leverancier. Vergeet u dat, dan kan de wederpartij de voorwaarden “vernietigen” oftewel ongeldig verklaren als u er een beroep op doet bij een onverhoopt geschil.
Het misverstand over de Kamer van Koophandel heeft te maken met een uitzondering op deze hoofdregel. Als het “redelijkerwijs niet mogelijk” is om bij elke offerte de voorwaarden mee te sturen, dan mag u volstaan met verwijzen naar de Kamer van Koophandel. Maar dan moet u echt denken aan bijvoorbeeld snoepautomaten die toch moeilijk elke keer de voorwaarden kunnen uitprinten of winkels zoals Albert Heijn met grote aantallen klanten per dag. (Vraag trouwens zaterdag eens bij uw supermarkt naar de algemene voorwaarden!)
Een ICT-onderneming of webwinkel zal zelden of nooit dit probleem hebben. Een PDF is immers altijd wel bij een e-mailtje te voegen, en op een website kan akkoord met de algemene voorwaarden altijd gevraagd worden. (Doe dit wel op de juiste manier.) Voor hen is het dus nooit “redelijkerwijs niet mogelijk” om de voorwaarden te overhandigen, zodat zij zich nooit op deze uitzondering kunnen beroepen.
29-06-2009
Per 1 juli 2009 wijzigt de Telecommunicatiewet op een aantal punten. De belangrijkste wijziging betreft artikel 7.2a, een nieuwe regeling omtrent stilzwijgende verlenging opzeggen van diverse contracten. Nu vallen internetproviders en aanverwante dienstverleners ook onder de Telecomwet. Wie toegang tot internet biedt (access providers), moet zijn contracten hierop aanpassen. Hostingcontracten en domeinnaamdiensten vallen echter niet 0nder het bereik van dit artikel.
Het nieuwe artikel 7.2a bevat drie leden:
- De overeenkomst tussen een aanbieder en een consument met betrekking tot de levering van een elektronische communicatiedienst of programmadienst die is aangegaan voor een onbepaalde duur, kan door de consument te allen tijde kosteloos worden opgezegd.
- De overeenkomst tussen een aanbieder en een consument met betrekking tot de levering van een elektronische communicatiedienst of programmadienst die is aangegaan voor een bepaalde duur, kan na verloop van die duur stilzwijgend worden verlengd of vernieuwd, mits de consument de overeenkomst hierna te allen tijde kosteloos kan opzeggen.
- De bij de opzegging door de consument in acht te nemen termijn is in alle gevallen niet langer dan een maand.
De eerste twee leden van dit artikel regelen hetzelfde onderwerp, namelijk wanneer een consument een overeenkomst (contract) kan opzeggen. Het verschil zit hem in dat lid 1 gaat over contracten voor onbepaalde tijd, en lid 2 over contracten voor een bepaalde duur, zoals jaarcontracten.
Dit artikel is echter niet van toepassing op alle contracten met telecomdienstverleners. Allereerst geldt het alleen voor contracten tussen bedrijven en consumenten, particuliere personen die niet beroeps- of bedrijfsmatig handelen. Een BV maar ook een ZZP’er of éénmanszaak kan dus nooit een beroep doen op dit artikel om een contract op te zeggen.
Verder moet het contract betrekking hebben op “elektronische communicatiediensten” of“programmadiensten”. Programmadiensten zijn (interactieve) radio en televisiediensten, dit is evident niet van toepassing op internetproviders.
Volgens artikel 1.1(f) van de Telecommunicatiewet zijn “elektronische communicatiediensten” “diensten die geheel of hoofdzakelijk bestaan in het overbrengen van signalen via elektronische communicatienetwerken”. Daarbij moet vooral gedacht worden aan diensten zoals vaste en mobiele telefonie, faxverkeer en dergelijke.
Dit artikel 1.1(f) vermeldt verder dat ‘diensten van de informatiemaatschappij’, oftewel internetdiensten, niet onder dit artikel vallen, tenzij ze primair gericht zijn op doorgifte van signalen. De dienst toegang tot internet (access providers, bv. via ADSL of glasvezel) valt daar wel onder.
Het hosten van websites of het beheren van domeinnaamen (DNS-servers) is echter niet gericht op doorgifte van signalen maar primair op doorgifte van inhoud. Derhalve vallen hostingdiensten niet onder dit artikel. Ook niet wanneer e-mail onderdeel van de dienst is, want hoewel e-mail communicatie is, is doorgifte van e-mail geen doorgifte van signalen.
Met andere woorden: consumenten met een hostingcontract kunnen dit niet opzeggen op grond van artikel 7.2a Telecommunicatiewet. Wie van zijn of haar ADSL-abonnement afwil, heeft nu wel meer mogelijkheden.
22-06-2009
Veel websites gaan de fout in bij het aanbieden van hun algemene voorwaarden, gebruiksvoorwaarden, Terms of service (TOS) of hoe ze ook maar mogen heten. Om creatief te zijn, om de tekst te verstoppen voor kritische lezers, omdat toch niemand ze leest of gewoon omdat het softwarepakket nu eenmaal zo gebruikt is: er zijn redenen genoeg, maar helaas is het gevolg wel dat uw algemene voorwaarden simpelweg niet rechtsgeldig zijn.
De wet is duidelijk: als u via elektronische weg (bijvoorbeeld op uw website) mensen aan algemene voorwaarden of een reglement wilt binden, dan moet u de tekst beschikbaar stellen voordat men lid wordt, de koop sluit of wat maar het doel van de voorwaarden is. Dat aanbieden kan op vele manieren, maar welke manier u ook kiest, de voorwaarden moeten op te slaan of uit te printen zijn door de gebruiker.
De volgende manieren zijn daarvoor echter NIET geschikt:
- De voorwaarden in een pop-up venster tonen wanneer een link met als tekst “zie onze algemene voorwaarden” wordt aangeklikt. Pop-up vensters hebben geen knoppenbalk en dus ook geen knop om de tekst te printen of op te slaan.
- De voorwaarden in een scrollvenster (iframe) tonen. Het is bijzonder omslachtig om de volledige inhoud van zo’n scrollvenster te printen of op te slaan.
- De voorwaarden in een tegen kopiëren of printen beveiligd PDF-bestand opslaan. U zou ervan versteld staan hoe vaak dit gebeurt. (Probeert u eens uw eigen voorwaarden te printen).
- De voorwaarden op een pagina plaatsen die pas na inloggen te benaderen is. Dat is per definitie te laat - inloggen kan pas als men lid is.
- De voorwaarden in een Flash animatie stoppen. Wilt u uw Flash-applicaties van voorwaarden voorzien, plaats dan liever een hyperlink naar de voorwaarden als PDF of HTML bestand op uw website dan een scrollend tekstvenster in de applicatie.
Het beste is en blijft gewoon een hyperlink naar een nieuwe webpagina met daarin een HTML- of PDF-bestand met de voorwaarden. Deze een nieuw venster laten openen is natuurlijk prima, maar maak het dan een echt nieuw venster en geen uitgekleed pop-upvenster.
12-06-2009
Zo af en toe zijn uw voorwaarden aan een update toe. Deze kunt u zelf maken, of door ICTRecht of een ander laten opstellen. Maar hoe dan ook: u heeft de prachtige update en nu wilt u deze van toepassing verklaren. Hoe gaat dat in zijn werk?
Voor nieuwe offertes is het eenvoudig. Op uw sjabloon voor offertes staat (hoop ik) al een standaardzin “Op deze offerte zijn onze algemene voorwaarden van toepassing” of iets dergelijks. U hoeft dan niets meer te doen dan vanaf dat moment de nieuwe voorwaarden mee te sturen met de offertemail. Dat kan gewoon als PDF.
Gaat het om een bestaande klant aan wie u een nieuwe offerte uitbrengt, zet er dan even bij dat de voorwaarden gewijzigd zijn. Bestaande klanten lezen immers niet elke keer de voorwaarden die u elke keer netjes meestuurt. (Overigens hoeft u ze niet elke keer mee te sturen, zolang u er maar wel elke keer naar verwijst.)
Bij bestaande contracten/opdrachten/abonnementen ligt het iets lastiger. Daar bent u afhankelijk van wat er in uw huidige voorwaarden staat over wijziging daarvan. Dat is dan de procedure die u moet volgen.
Een veelgebruikte constructie is dat de nieuwe voorwaarden enkele weken of een maand na mededeling aan de klant in werking treden. U kunt dan volstaan met een mail naar de betreffende klanten waarin u verwijst naar het huidige contract, en mededeelt dat u krachtens artikel 23.18 van uw huidige voorwaarden per 1 juli 2009 overstapt naar de nieuwe voorwaarden zoals bijgesloten.
Houd er trouwens rekening mee dat u nu klanten krijgt die gaan zeggen dat ze er vanaf willen of dat ze de wijziging niet accepteren. Bij zakelijke klanten kunt u hard zijn: die hebben geen recht om op te zeggen bij een contractswijziging. Zij hebben getekend voor de voorwaarden inclusief de wijzigingsclausule. Consumenten (en soms ook kleine zakelijke klanten) mogen bij veranderingen in hun nadeel vaak wel van het contract af. U zou dus de wijziging kunnen laten samenvallen met de eerstvolgende ‘gewone’ verlenging van het contract.
13-05-2009
Gisteravond was ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet te gast in het programma Juridische Zaken van BNR om een nieuw voorstel over garantie op software te bespreken.
Bij de Europese Commissie staat een voorstel op de agenda met als doel de consumentenbescherming bij de aankoop van fysieke goederen uit te breiden naar software. Arnoud geeft aan wat de Commissie van plan is en wat de eventuele gevolgen van het voorstel zijn.
Luister hier naar Arnoud op BNR. Voor meer informatie en discussie kunt u ook terecht op zijn blog: Eurocommissarissen willen garantie op software.
02-02-2009
Op 1 januari publiceerde brancheorganisatie ICT~Office de ICT~Office Voorwaarden voor dienstverleners op het gebied van IT, telecommunicatie, internet en kantoortechnologie. Deze voorwaarden vervangen de bekende FENIT voorwaarden, waarvan de laatste versies uit 2003 dateerden. Deze voorwaarden bieden standaardvoorwaarden voor ICT-dienstverleners, zoals webhosters, softwareontwikkelaars, ASP-leveranciers of detacheerders.
Omdat de ICT~Office voorwaarden opgezet zijn voor een breed scala aan ondernemers, zijn ze op bepaalde punten erg algemeen. Ook zijn er nog een aantal omissies (zo wordt geen rekening gehouden met open source software) en dienen ICT-dienstverleners te accepteren dat geschillen aan mediation door de Stichting Geschillenoplossing Automatisering (SGOA) onderworpen zijn.
ICT-dienstverleners die de ICT~Office Voorwaarden willen gaan gebruiken, dienen er dan ook rekening mee te houden dat zij nog steeds vele keuzes moeten maken en in hun offertes moeten vermelden. Dit kan betekenen dat men naast de ICT~Office Voorwaarden nog steeds een specificatie van eigen afspraken van enkele pagina’s moet meeleveren. In veel gevallen kunnen maatwerkvoorwaarden, zoals ICTRecht die aanbiedt, een betere oplossing bieden dan de ICT~Office voorwaarden.
De ICT~Office Voorwaarden zijn modulair opgezet. De basismodule biedt algemene regels voor professionele dienstverlening. Wie behoefte heeft aan specifiekere voorwaarden voor bijvoorbeeld webhosting, ASP-diensten, ontwikkeling van maatwerksoftware of onderhoud van software of telecomdiensten kan één of meer modules toevoegen. Hiermee voorkomt ICT~Office dat alle gebruikers een heel boekwerk moeten meesturen bij hun offertes.
De beschikbare modules zijn:
- Licentie voor programmatuur
- Ontwikkeling van programmatuur
- Onderhoud van programmatuur
- Application Service Provision, Software as a Service en Computerservice
- Ontwikkeling en onderhoud van een website
- Webhosting
- Detacheringsdiensten
- Opleidingen en trainingen
- Advisering, consultancy enprojectmanagement
- Overige diensten
- Verkoop van IT-, telecommunicatie- en kantoorapparatuur en andere zaken
- Verhuur van IT-, telecommunicatie- en kantoorapparatuur
- Onderhoud van IT-, telecommunicatie- en kantoorapparatuur
- Toegang tot internet
- Telecommunicatiediensten
- Financiering en leasing van ICT
ICT-ondernemers die nu de FENIT voorwaarden gebruiken, zijn niet verplicht om naar de ICT~Office voorwaarden over te stappen. Omdat deze voorwaarden uit 2003 dateren, is het wel verstandig de overstap naar ICT~Office of maatwerkvoorwaarden te overwegen.
