Berichten geplaatst onder 'Webwinkels'
26-08-2010
Een bijdrage van de blog van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.
Uitspraken over administratiekosten zijn zeldzaam omdat de bedragen zo laag zijn. Wie gaat er nu procederen over € 1,05 opslag voor een acceptgirobetaling?
Nou, de Nederlandse vereniging van BedrijfsTelecommunicatie Grootgebruikers (BTG) dus. Die nam diensten af van KPN voor haar 12.000 leden, en wilde de factuur via internetbankieren betalen. Daarvoor kreeg ze van KPN een acceptgiro [...]
Lees verder
20-08-2010
Een bijdrage van de blog van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.
Een lezer vroeg me:
Ik heb op het internet wat gekocht bij een webwinkel. Tijdens het orderproces gaf het formulier “aktiecode” aan, dus ik meteen Googlen voor een aktiecode en jawel hoor, een werkende met 30 euro korting. Maar een uur of wat later kreeg ik een mail dat mijn bestelling niet werd geaccepteerd omdat de [...]
Lees verder
23-07-2010
Een bijdrage van de blog van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.
Regelmatig krijg ik vragen over bestellingen die kwijtraken of beschadigd worden bij de verzending naar de koper. Welke rechten heb je dan als koper? En maakt het daarbij uit of je koopt bij een bedrijf of bij een particulier op bv. Marktplaats?
Wie gaat zoeken in het wetboek, ziet al snel artikel 7:11 BW, dat het [...]
Lees verder
06-07-2010
Stel u heeft een webwinkel in mobiele telefoons en u wilt ook een verzekering voor diefstal aanbieden. U vindt een verzekeraar en fungeert als bemiddelaar tussen de klant en de betreffende verzekeraar. Heeft u hiervoor een vergunning nodig?
De wet financieel toezicht stelt dat iedere financiële dienstverlener een vergunning moet hebben, maar er zijn uitzonderingen. Een vergunning is niet nodig indien:
- u alleen in algemene zin hoeft te weten waar de verzekering om gaat (“tegen diefstal van uw telefoon”) en het geen levensverzekering is of aansprakelijkheidsrisico’s dekt;
- u een andere hoofdberoepswerkzaamheid hebt dan bemiddelen in verzekeringen (in dit geval het verkopen van mobiele telefoons);
- als het een verzekering betreft die een aanvulling is op een door de winkel geleverd product (de telefoons);
- de jaarlijkse premie niet hoger is dan € 500 en de volledige looptijd van de verzekering, met inbegrip van eventuele verlengingen, niet langer is dan een periode van vijf jaar
De meeste webwinkels die verzekeringen “erbij” verkopen zullen waarschijnlijk wel aan deze eisen voldoen. Maar let toch altijd op de kleine lettertjes van het verzekeringsproduct dat u verkoopt. Aarzel niet ICTRecht te contacteren als u twijfelt.
28-06-2010
In dat geval handelt u in strijd met de wet. De wet verbiedt u namelijk consumenten te verplichten tot betaling van meer dan 50% voordat het product wordt afgeleverd. U moet altijd minstens één betaalmogelijkheid aanbieden waarmee men achteraf kan betalen.
In de wet wordt als uitgangspunt genomen dat een koper zijn producten betaalt bij de aflevering. De consumentkoper mag bovendien niet verplicht worden om meer dan 50% vooruit te betalen. In principe is het toegestaan om afwijkende afspraken over het moment van betaling te maken. Van de regel dat de consumentkoper niet verplicht kan worden tot vooruitbetaling van meer dan 50% van het bedrag, mag echter niet worden afgeweken in de algemene voorwaarden van de verkoper. Alleen als met een individuele consument een afwijkende afspraak wordt gemaakt, is dit toegestaan.
Als een webwinkelier op zijn website heeft staan dat bijvoorbeeld alleen met iDEAL of overboeking vooraf kan worden betaald, dan wordt dit gezien als een algemene voorwaarde, ook als dit niet expliciet zo wordt genoemd. Het is namelijk een bepaling die voor alle klanten van die webwinkel geldt. De webwinkelier handelt in dat geval in strijd met de wet, hij verplicht de consument dan in een ‘algemene voorwaarde’ tot volledige betaling vooraf.
Heeft u als webwinkelier nu een probleem als u ook betaalmogelijkheden vooraf wilt aanbieden? Nee, als de consument in het bestelproces kan kiezen voor ten minste één mogelijkheid tot betaling (van minimaal 50% van het totale bedrag) achteraf of bij aflevering, dan wordt hij niet verplicht tot vooruitbetaling. Kiest hij voor vooruitbetaling, dan maakt hij in feite een individuele afspraak met de verkoper om vooraf te betalen. Hij wordt dan niet gedwongen om vooraf te betalen.
De meest bekende en meest gebruikte mogelijkheden voor betaling achteraf zijn levering op rekening (betaling achteraf per acceptgiro) en levering onder rembours. Ook creditcardbetaling kan onder omstandigheden betaling achteraf inhouden, maar alleen als met de creditcardmaatschappij wordt afgesproken dat de afschrijving pas na aflevering van het product zal plaatsvinden en deze afspraak ook duidelijk wordt gecommuniceerd aan de consument. Pas dan weet de consument immers dat hij ook een keuze heeft voor betaling achteraf. Betalen bij afhalen is echter zelden een geschikte mogelijkheid.
Overigens geldt het verbod op het verplichten tot volledige vooruitbetaling alleen voor verkoop van producten. Biedt u in uw webwinkel alleen diensten aan, dan mag u wel volledige vooruitbetaling eisen.
21-06-2010
Het blijft voor veel webwinkeliers een lastig punt: welke betaalmogelijkheden moet ik allemaal aanbieden? Met name het verbod om de consument te verplichten tot volledige vooruitbetaling is voor veel webwinkeliers een lastig aspect. Hoe zit het nu precies als u als webwinkelier de mogelijkheid tot betaling bij afhalen aanbiedt: is dit voldoende om te gelden als betaling achteraf?
De Nederlandse wet verbiedt het verplichten van consumenten tot vooruitbetaling van meer dan 50% bij de aankoop van producten. Van deze regel mag niet worden afgeweken in de algemene voorwaarden, maar wel als daar een individuele afspraak over gemaakt wordt met de consument. Dit is het geval als de consument in het bestelproces kan kiezen voor verschillende betaalmethoden, waaronder minstens één betaalmethode waarbij de consument minimaal 50% van het bedrag bij of na aflevering mag betalen. U mag als webwinkelier dan uiteraard zelf kiezen welke betaalmethode die geen (volledige) vooruitbetaling inhoudt u wilt aanbieden.
Het is de vraag of ook het aanbieden van de betaalmogelijkheid ‘betalen bij afhalen’, voldoende is om niet in strijd met het verbod te handelen. Hoewel het duidelijk is dat de consument in dat geval niet verplicht wordt tot betaling vooraf (want hij betaalt bij het ophalen), is het de vraag of het hem in dat geval niet zo lastig wordt gemaakt, dat hij in de praktijk er alsnog toe verplicht wordt om te kiezen voor betaling vooraf. De consument kiest er immers niet voor niets voor om via internet te bestellen, en zal er misschien maar weinig voor voelen om alsnog de deur uit te moeten om het product op te halen. Ook kan het afhaalpunt zodanig ver van zijn woonplaats liggen, dat de tijd en de kosten die het ophalen van het product met zich meebrengt zo bezwaarlijk zijn, dat de consument daar sowieso niet voor zal willen kiezen.
De wet biedt op dit punt geen duidelijkheid en ook in de rechtspraak is (nog) niet op deze vraag ingegaan. Wel zijn er andere uitspraken geweest over het verbod om consumenten te verplichten tot (volledige) vooruitbetaling. In de zaak HCC/Dell ging het om de vraag of met enkel het aanbieden van de mogelijkheid betaling met een creditcard, in strijd wordt gehandeld met het verbod op volledige vooruitbetaling. In dit geval vond het hof met name het feit ging om koop op afstand en betaling dan vaak met een creditcard geschiedt van belang. Ook hield het hof rekening met het feit dat het type consument waarmee Dell de koopovereenkomsten sluit over het algemeen in staat zal zijn en bereid zal zijn om te betalen met een creditcard. Daarom vond het hof in dit geval dat Dell de wet niet schond.
Bij koop of afstand zal betaling bij afhalen daarentegen geen gebruikelijk middel van betaling zijn. Het idee van een webwinkel is vaak juist dat je ‘vanuit je luie stoel’ kan winkelen. Naar de winkel gaan om het product af te halen en betalen past daar niet in. Dit wijst er m.i. op dat er niet te snel van uit moet worden gegaan dat het aanbieden van de mogelijkheid ‘betalen bij afhalen’ voldoende is om niet in strijd met het verbod op vooruitbetaling te handelen.
Ook de belangen van de consument worden meegewogen. In het geval van betalen bij afhalen is naar mijn mening met name de moeite die de consument moet doen van belang. Heeft een webwinkel heel veel afhaalpunten, dan zal de consument niet ver hoeven reizen, en is het feit dat hij alleen achteraf kan betalen minder bezwaarlijk. Heeft een webwinkel daarentegen maar één afhaalpunt, bijvoorbeeld op Texel, dan zal het voor het gros van de consumenten zeer bezwaarlijk zijn om over te gaan tot afhalen en zal hij zich ‘gedwongen’ voelen om te kiezen voor betaling vooraf. In dat geval zal er snel sprake zijn van een bepaling die tot onredelijke resultaten leidt.
Wij bevelen daarom de volgende vuistregels aan:
- het aanbieden van de mogelijkheid ‘betalen bij afhalen’ als enige betaalmogelijkheid achteraf is niet voldoende om te voldoen aan de wet,
- tenzij er zeer veel afhaalpunten zijn (‘op iedere hoek van de straat’), zodat het de consument een heel geringe inspanning moet doen om toch achteraf te kunnen betalen en hij zich dus niet ‘gedwongen’ voelt om te kiezen voor vooruitbetaling.
In het grootste gedeelte van de gevallen zal ‘betalen bij afhalen’ dus niet voldoende zijn. Om zeker te zijn dat u voldoet aan de wettelijke eisen, is het daarom aan te bevelen te kiezen voor een andere betaalmogelijkheid die geen vooruitbetaling inhoudt, zoals rembours of levering op rekening.
14-06-2010
Als een consument iets bestelt bij een webwinkel, heeft hij het recht kosteloos de bestelling te annuleren en het product terug te zenden. Dit recht moet binnen zeven werkdagen na ontvangst worden uitgeoefend; bij Thuiswinkel.org-leden geldt zelfs een termijn van veertien dagen. U als winkelier moet de consument hierover expliciet informeren. Doet u dat niet, dan wordt deze termijn verlengd naar maar liefst drie maanden. De rechtspraak is erg streng: u moet precies melden om welke termijn het gaat en wat de rechten van de consument zijn om te voorkomen dat de consument zomaar drie maanden lang kan annuleren.
Omdat de regels rond webwinkelen nog niet bij iedereen bekend zijn, eist de wet dat u als winkelier de consument informeert over de toepasselijke termijn om te mogen annuleren. Dat moet heel expliciet en duidelijk, zo blijkt uit de rechtspraak.
Vorige week nog werd Scarlet in het ongelijk gesteld nadat een consument een bestelling had geannuleerd op grond van de Wet Koop op Afstand. Scarlet had in haar brief het volgende gezegd:
“Mochten deze gegevens niet juist zijn, dan kunt u wijzigingen of correcties binnen zeven werkdagen na dagtekening van deze brief aan Scarlet doorgeven via telefoonnummer (..)”
Dit vond de rechter echter onvoldoende. Een consument zal hieruit niet begrijpen dat hij ook mag opzeggen in die zeven werkdagen. Dat is immers heel wat anders dan gegevens corrigeren. Scarlet had daarmee de consument niet goed voorgelicht, zodat deze zich mocht beroepen op de drie maanden opzegtermijn.
Let er in uw communicatie dus op dat er expliciet een zin bij staat met het woord “opzeggen”, “annuleren”, “ontbinden” of iets dergelijks en dat daarin een periode van zeven werkdagen genoemd wordt. (U moest eens weten hoe vaak men gewoon “dagen” zegt). U mag natuurlijk een langere periode geven als u dat graag wilt.
Ook moet de informatie natuurlijk kloppen. In 2009 werd KPN beboet omdat zij rekenden met zeven dagen vanaf dagtekening van de brief, in plaats van vanaf ontvangst van de brief.
22-04-2010
Een bijdrage van de blog van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.
Een lezer vroeg me:
Is het risico van het retourzenden van een zaak voor rekening van de koper of verkoper? Een vriend van me had een bestelling geretourneerd op grond van de Wet Koop op Afstand, maar het pakketje is waarschijnlijk in de post kwijtgeraakt. De winkel eist nu schadevergoeding. Klopt dat?
Bij een retour is de [...]
Lees verder
15-04-2010
Een consument die ontevreden is over een aankoop via bijvoorbeeld internet of telefoon mag die terugsturen zonder de leveringskosten te betalen. Dat heeft het Hof van justitie in Luxemburg donderdag bepaald, meldde Nu.nl.In haar arrest (C-511/08) bepaalde het Hof dat de Europese regels rond het uitprobeerrecht bij koop op afstand de winkel verplichten om ook de bezorgkosten terug te betalen als de consument van een bestelling af wil.
Wie op internet bestelt, heeft het recht om binnen zeven werkdagen (bij Thuiswinkel.org veertien dagen) de bestelling te annuleren zonder opgaaf van reden. De winkel moet dan het volledige aankoopbedrag terugbetalen. In een Duitse rechtszaak stond de vraag centraal of daaronder ook de bezorgkosten vielen die de winkel had moeten maken om het product bij de consument te krijgen. De wet spreekt van “door de consument gestorte bedragen”, maar las dat nu alleen op de vooruitbetalingen of ook de bezorgkosten?
Het Europese Hof kiest voor het laatste. In de Europese richtlijn staat namelijk dat “ten hoogste de rechtstreekse kosten voor het terugzenden van de goederen kunnen worden aangerekend aan de consument die zijn herroepingsrecht uitoefent.” Oftewel alleen die kosten, en bijgevolg geen andere. Een webwinkel moet dus ook de bezorgkosten terugbetalen als ze deze bij de consument in rekening heeft gebracht.
Hiermee zet het Hof de harde lijn door die ze ook in eerdere arresten over koop op afstand trok. Het Hof wil voorkomen dat winkeliers op welke wijze dan ook de consument afschrikken van het uitoefenen van dit recht. Eerder bepaalde het Hof bijvoorbeeld dat er geen vergoeding gevraagd mag worden als men het product uitprobeert en dat geen reparatiekosten mogen worden gevraagd als een product een fabricagefout heeft.
15-03-2010
Een bijdrage van de blog van ICTRecht-partner Arnoud Engelfriet.
Het inschakelen van affiliates ontslaat je niet van je eigen verantwoordelijkheid voor naleving van de wet. Dat blijkt uit een vonnis van eind februari in een beroepszaak tussen de Consumentenautoriteit en een postorderbedrijf. Aan de site waar proefpakketten konden worden aangevraagd (met inderdaad een stilzwijgend abonnement) mankeerde het een en ander. Het bedrijf stelde echter [...]
Lees verder
Vorige berichten
